34. „Powroty”

„Ross”

Skończyło się wolne i czas wracać do szkoły. Jesteśmy już z Laurą spakowani i czekamy na taksówkę, która odwiezie nas na dworzec.

Po 2 godzinach dotarliśmy na miejsce. Rozpakowuję właśnie rzeczy kiedy do mojego pokoju wszedł Luke Hemmings z Lau za rękę.

- I co Ross? Lau jest moja! - zaśmiał mi się w twarz.

                                  

„Laura”

Luke dopadł mnie na korytarzu. Nie mam siły się mu wyrwać. Patrzę na Rossa, który jest coraz bardziej smutny i wściekły.

- Ross to nie tak! - zapłakana powiedziałam i wyrwałam się Lukowi.

- Wracaj tu! - warknął Luke i przyciągnął mnie.

- Puszczaj! - krzyknęłam, kopnęłam Luka i wtuliłam się w Rossa. Ten nic nie mówił, nic nie robił. Zupełnie jakby nie interesowało go co Luke mówi i robi.

- Ross! - pomachałam mu ręką przed twarzą. Zero reakcji. Powtórzyłam to kilka razy. Bez rezultatu. Luke chwycił mnie w pasie i rzucił na łóżko. Dopiero kiedy zaczął mnie rozbierać Ross ocknął się i przywalił Lukowi z pięści. Ja pobiegłam po dziekana.

„Luke”

- I co? Łapa już nie boli? - pytałem Rossa.

- Nie boli. - odparł dumnie.

- To zaraz będzie! - chwyciłem nóż i chciałem wbić blondasowi w rękę kiedy do pokoju wpadł dziekan.

- Panie Hemmings! Co pan tu robi? Został pan wydalony z uczelni!

- Wpadłem odwiedzić mojego kumpla Lyncha. - odparłem sarkastycznie.

- Proszę opuścić teren akademika! - powtórzył. Nie wykonałem rozkazu, tylko rzuciłem się na dziekana. Turlając się po ziemi opuściliśmy pokój Lyncha.

„Ross”

- Nic Ci nie zrobił? - spytała z troską Laura.

- Nie, a Tobie? - spytałem z jeszcze większą troską.

- Mi też nie. - przytuliła się do mnie.

- Wszystko będzie dobrze. - pocałowałem ją.

*ranek*

„Ross”

Jest 6:30. Ciężko mi wstać o tak wczesnej porze, po tak długiej przerwie. O 10 poszliśmy na zajęcia. Podczas przerwy obiadowej dostałem kilka smsów z pogróżkami. Przypuszczam, że od Luka. Szybko sprawdziłem numer z którego przyszły. Okazało się, że moje podejrzenia...

-------------------
Hejka!
Jak widzicie powrócił Luke... Ale nie na długo ;)

Zostały ostatnie dwa rozdziały i epilog.
Z piątku na sobotę byłam na noc w szkole. Pograliśmy w dwa ognie, zjedliśmy pizzę, a później oglądaliśmy filmy. Ja obejrzałam tylko pierwszy ~ mój ulubiony "Gwiazd Naszych Wina". Po za tym męczyłam Rikeroholic, ciągle pisząc do niej SMS-y (o północy, o drugiej i o piątej). Naszym tematem był właśnie ten film i Ansel Elgort ;) Chłopaki z mojej klasy wszędzie nakruszyli czipsami i rano musieli sprzątać, bo inaczej byśmy nie wyszli. Ogółem "imprezę" uznaję za udaną.

Pozdrawiam i do napisania <3

33. „Przeprowadzka i sylwestrowa impreza”

„Ross”

Obudziłem się o 8 rano. Laura jeszcze spała. Postanowiłem przygotować śniadanie. Wstałem z łóżka, ubrałem się i ruszyłem do kuchni. Wyciągnąłem z lodówki potrzebne rzeczy. Wstawiłem wodę na herbatę. Zacząłem robić kanapki. Gdy skończyłem zagwizdał czajnik. Zalałem herbaty. Ustawiłem je na tacy i zaniosłem do jadalni. Rozstawiłem je na stole i wróciłem do kuchni po kanapki, galaty, schab w galarecie, karpia, rybę po grecku i inne przysmaki. Gdy wszystko było gotowe obudziłem resztę domowników.

- Śniadanie! - zawołałem.

„Laura”

Usłyszałam wołanie Rossa, więc wstałam z łóżka. Ubrałam się i zeszłam do jadalni. Byłam pierwsza.

- Cześć skarbie. - pocałowałam go w policzek.

- Cześć kochanie. - również mnie pocałował.

- Cześć wszystkim! - krzyknęła Delly od wejścia.

- Cześć Delly. - odpowiedziałam razem z Rossem.

Po chwili wszyscy zjawili się w jadalni. Zasiedliśmy do stołu. Po 15 minutach nie było ani grama jedzenia. Po śniadaniu oczywiście trzeba było posprzątać i oczywiście padło na Rossa i mnie, bo wszyscy sobie poszli. Szybko nam poszło. Usiedliśmy w salonie.

- Zamieszkasz ze mną? - spytał słodko Rossiak.

- Przecież już z Tobą mieszkam w akademiku. - zaśmiałam się. - A tak na poważnie. Zamieszkam z Tobą. Zaraz idę po swoje rzeczy. - ruszyłam do wyjścia, a Ross za mną.

- Idę z Tobą. - powiedział i pocałował mnie w szyję. Ah... Jakie on ma usta... Ja też go pocałowałam, ale w jego śliczny nosek.

„Ross”

Poszedłem z Laurą po jej rzeczy. Swoje już mam w nowym domu. Będziemy tam mieszkać w czasie wolnym od nauki i po studiach.

Po godzinie Lau była już rozpakowana. Ten nowy dom ją oczarował. Cały czas się czymś zachwycała. A to „Jaki fajny kran...” to „Wow. Ten telewizor nie dość, że LED, 3D, HD to jeszcze dotykowy.”. Po prostu nie wytrzymywałem i się śmiałem. Wieczorem usiedliśmy razem w kuchni przy kolacji.

- Pomyślałem, że urządzimy imprezę sylwestrową połączoną z parapetówką u nas. Co Ty na to?

- Fajnie. Pobalujemy do rana! - ucieszyła się.

- A propo balowania do rana. Kiedy się pobierzemy? - spytałem.

- No nie wiem. - zastanawiała się.

- Może w ferie zimowe. To by było w lutym, po sesji...

- Nie Ross. Weźmiemy go w sierpniu. Nie chcę być gruba na własnym ślubie.

- No ok. Mamy jeszcze dużo czasu, więc jutro wszystko się załatwi. Suknię ślubną dla Ciebie, datę w kościele, salę weselną... - nawijałem i nawijałem.

*kilka dni później*

„Vanessa”

Dziś Sylwester. Właśnie szykuję się do imprezy u Raury. Przeglądałam szafę i nie widziałam nic odpowiedniego.

- W tym będziesz wyglądała przepięknie. - usłyszałam głos Lyncha. Rikera Lyncha. Obróciłam się i zobaczyłam blondyna z niebieską sukienką. Była śliczna. Bez ramiączek, rozkloszowana, przed kolano. Popatrzałam raz na sukienkę raz na Rika. Po kilku minutach niepewnie wzięłam tą sukienkę.

- Dzięki. - mruknęłam pod nosem.

- Mam coś jeszcze. - podał mi małą torebeczkę. Zajrzałam do niej. Zobaczyłam sexy bieliznę.

- Ty chyba oszalałeś!? - spytałam.

- Masz rację. Oszalałem. Oszalałem z miłości do Ciebie.

To co powiedział lekko mnie zaskoczyło.

- Super, fajnie, że mnie kochasz, ale teraz wyjdź. Spotkamy się na imprezie u Raury.

- Muszę? Przecież mógłbym Ci pomóc się przygotować...

- Musisz. - przegnałam Lyncha. Wyszedł, ale zaraz wrócił i namiętnie pocałował. Dopiero wtedy wyszedł z mojego domu. Ja ubrałam się w rzeczy od Rika. Uczesałam się i zrobiłam makijaż. Poszłam do Raury, mimo iż zostało jeszcze pół godziny do imprezy.

„Laura”

Siedziałam z Rossem i czekałam na gości. Pierwsza przyszła Van. Za nią Rydellington i Olivia. Dopiero na 5 minut przed imprezą zjawili się Raini, Calum, Rik, Rocky, Alex, Ryland i Sav. Zaczęliśmy balować. Ross podał nam pizze, którą sam zrobił. Była przepyszna. Później Olivia chciała grać w Monopoly, więc Alex, Raini i Sav z nią grały, a Delly była bankierem. Ross z chłopakami grał w karty. Ja chciałam się do nich dołączyć, ale Van chwyciła mnie za rękę i zaprowadziła do kuchni.

- Lau muszę Ci coś wyznać... - zaczęła moja siostra. - Ta sukienka jest od... - zauważyłam u niej rumieńce. - ...Od Rika. - dokończyła. Zapowiada się długa i ciekawa historia. - A po za tym kupił mi też to. - pokazała mi, że ma na sobie sexy bieliznę.

- Wow. Mi Ross nie chciał takiej kupić... Twierdził, że mam za dużo rzeczy.

- Powiem Ci jeszcze coś... - rozgadała się na dobre. Opowiadała o tym, że ją pocałował. - ...Zakochałam się w nim.

- W kim? - spytałam, bo gdzieś w środku tej opowieści się wyłączyłam.

- No w Riku. Cały czas o nim mówiłam. Ty mnie nie słuchałaś. Co?

- No. Wyłączyłam się gdzieś w połowie. A propo Rika. Kiedy mu to wyznasz?

- Jeszcze nie wiem...

Riker

Skończyłem grać w karty i poszedłem z Rossem na taras. Tam opowiedziałem mu o popołudniowych zdarzeniach. O tym co kupiłem i komu to dałem... O tym, że pocałowałem Van i powiedziałem, że ją kocham... Ross tylko słuchał tego i otwierał buzię ze zdziwienia.

Impreza z każdą minutą rozkręcała się co raz bardziej. Trochę sobie popiliśmy, a o północy przywitaliśmy nowy rok. Po fajerwerkach rozeszliśmy się do domów. Wtedy urwał mi się film.

*ranek*

„Riker”

Obudziłem się nie w swoim łóżku, nie w swoim domu tylko Van. Rozejrzałem się. Vanka leżała przytulona do mojej klaty. Byliśmy nago. Wydarzenia minionej nocy dopiero zaczęły mi się przypominać...


-----------------------
Hejka.
3 rozdziały i epilog.
Ja powoli szykuje się na jutro. "Noc w szkole" to nie jest coś czego bym pragnęła, ale jak cała klasa idzie to ja też.
Pozdrawiam i do napisania <3
~ Wiki R5er

Nowe rozdziały już w sobotę. Buziaczki :*
~ Rikeroholic

32. „Świąteczna niespodzianka”

Laura”

Pogodziłam się z Rossym. Razem weszliśmy do jadalni, gdzie była jego rodzina. Trzymałam się z moim narzeczonym za rękę. Po minach reszty rodzeństwa wywnioskowałam, że nie są zadowoleni.

- Laura co Ty tu robisz?! – spytała Delly.

- Wróciliśmy do  siebie z Rossem.

- I źle zrobiliście. On już Cię nie kocha, a Ty na niego nie zasługujesz po tym jak go skrzywdziłaś. – krzyczała.

- Uspokój się Rydel! – nakazała mama Stormie. Rydel zamilkła, ale odezwał się Rocky. Tez powiedział mi same niemiłe rzeczy. Tak samo postąpił Ryland i Riker. Popłakałam się i wybiegłam z jadalni. Ross ruszył za mną.

- Skarbie, nie słuchaj ich. – przytulił mnie i pocałował w czoło. Starał się mnie pocieszyć…

„Ross”

- Mogę ich nie słuchać, ale i tak będzie mnie bolało to, że mnie nie akceptują. – użalała się. Nie mogłem tego znieść. Postanowiłem coś zrobić.

- Lau, co Ci poprawi humor? - spytałem czule.

- Chyba nic Ross. – wtuliła się we mnie i płakała.

- Nie smuć się kotuś. Ja Cię kocham i będę z Tobą już na zawsze – starłem jej łzy i zaprowadziłem do jadalni. – Przestańcie być nie mili dla Laury. – oznajmiłem. Wszyscy spojrzeli się na mnie. – Ja ją kocham, a ona mnie. Zawsze będziemy razem. Dlatego nie pozwalam Wam jej dokuczać.

- Ross, nie musisz tego dla mnie robić – Laura szepnęła mi na ucho.

- Muszę perełko. – cmoknąłem ją w policzek. Moi bracia burwelsowali się, ale Rydel i Ell ich uspokajali. Oni chyba zrozumieli, że kocham Lau i będę z nią mimo wszystko.

„Laura”

Ross wiele dla mnie zrobił. Nie pozwolił by jego rodzeństwo mnie obrażało. Po Wigilii wszyscy rozpakowywali prezenty. Wszyscy oprócz mnie.

- Proszę kochanie. – Ross podał mi swój prezent.

- Nie Ross. Nie mogę go przyjąć, bo jest twój.

- No, ale Lau… - jęczał.

- Mi starczy to, że do mnie wróciłeś i mnie kochasz. – pocałowałam go.

- To chociaż rozpakuj go ze mną.

- Zgoda.

Rozpakowaliśmy jego prezent. Dostał telewizor.

- LED, 3D, HD… - czytałam z opakowania. Zajęło mi to pół godziny. Ross zaczął się śmiać, bo czytałam także po chińsku.

- Nie nabijaj się. Nigdy nie uczyłam się tego języka. – szturchnęłam go. Ten przewalił mnie na kanapie i zaczął całować. Zabrał się za zamek od mojej sukienki.

- Ale tak tutaj? – spytałam.

- No racja. – zabrał mnie na rękach do sypialni. Było jak dawniej. Teraz już wszystko się ułoży.

--------------------

Hejka.

Jeszcze cztery rozdziały i epilog. Jeśli wszystko pójdzie po mojej myśli to 25 stycznia będzie epilog.
Co do mojego nowego bloga. Nie wiem jeszcze kiedy będzie premiera. Myślałam o marcu, ale chyba zacznę go prowadzić szybciej. Dokładną datę podam w notce pod epilogiem.

Mój tydzień zaczął się dość dobrze. Dwie 5 z plastyki i 6 z polskiego (szczerze mówiąc nie myślałam, że pójdzie mi aż tak dobrze). A jak dla Was zaczął się ten tydzień?

Pozdrawiam i do napisania <3

31. „Przygotowania do świąt”

„Ross”

Tata Mark przyniósł nam żywą choinkę z działki wujka Shora. Mama Stormie wyjęła świąteczne ozdoby. Rik włączył w radiu kolędy. Wtedy do naszego domu przyszedł Ell z Dellką i Olivią. Pomogli nam ustroić choinkę. Ja z Olivią zakładałem gwiazdkę na czubek, Rydellington lampki i łańcuchy, Rik, Rocky i Ryry bombki. Nasze świąteczne drzewko wyglądało prześlicznie. Rodzicom bardzo się spodobało.

Po południu piekłem z mamusią pierniczki w przeróżnych kształtach. Po upieczeniu, razem z Delly i Olivią lukrowałem je, a mama Stormie piekła inne pyszności na dzisiejszą Wigilię. Tata Mark ustawiał z chłopakami stoły, krzesła…

„Laura”

Rodzice i van pojechali do dziadków. Ja zostałam, bo nie lubię tych dziadków. Babcia robi  nie dobre jedzenie, a dziadek nawija jak szalony. Straszne, nie? No cóż. Zostałam w domu bez choinki, bez jedzenia, bez towarzystwa. A, przepraszam… Nie zostałam sama. Jest jeszcze Mały Rossiak we mnie. Czasami o nim zapominam. Na szczęście nie zrobiłam mu krzywdy.

Postanowiłam, ze na Wigilię pójdę do Lynchów. Ross na pewno się ucieszy na mój widoki wiadomość o Rosssiątku. Wystroiłam się w czarna sukienkę. O dziwo jeszcze się w nią mieszczę. Ubrałam czarne baletki, zrobiłam lekki makijaż, ułożyłam włosy w kok, włożyłam telefon do malutkiej torebki i wyszłam z domu.

„Vanessa”

Razem z rodzicami pojechałam do dziadków. Lau została. Ciekawe co będzie robić. Piekę z babcią karpia, a mama i tata stroją choinkę. O 19 zasiedliśmy do posiłku. Podzieliliśmy się opłatkiem i składaliśmy życzenia.

„Ross”

Razem z rodzinką zasiedliśmy do Wigilijnego stołu. Przeczytałem fragment Ewangelii, podzieliliśmy się opłatkiem. Kiedy mieliśmy zacząć posiłek ktoś zadzwonił dzwonkiem. Wziąłem opłatek i otworzyłem drzwi.

- Wesołych świąt!  - odezwała się Laura.

- Wesołych świąt! – odpowiedziałem i wpuściłem ja do środka.

-Wszystkiego najlepszego z okazji świat, dużo zdrowia, szczęścia i miłości – złożyłem jej życzenia

- Wzajemnie Rossy – ucałowała mnie w policzek. Podzieliliśmy się opłatkiem.

- Idziemy do reszty? – spytałem.

- Najpierw chcę z Tobą porozmawiać

- O czym?

- Nie wiem czy ktoś już Ci mówił, że będę miała z Tobą dziecko…

- Van usiłowała, ale dopiero mama Stormie mi przekazała.

- I co? Cieszysz się? Chcesz się nami zaopiekować?

Zatkało mnie. Nie wiedziałem co odpowiedzieć. Postanowiłem zastąpić słowa czynem i pocałowałem ją. – Czy to znaczy, że jesteśmy parą?

- Tak – szepnąłem jej do ucha.

- Dzięki za kwiatki i czekoladki – pocałowała mnie – W jednym z pudełek znalazłam to – pokazała zaręczynowy pierścionek – Zgadzam się być Twoją narzeczoną! Rzuciła mi się na szyję i pocałowaliśmy się namiętnie. Pierścionek na jej palcu pasuje idealnie.

30. „Szokująca wiadomość”

„Ross”

- Niby o czym? Że Laura nie jest już z Lukiem? To wiem. – nawijałem jak katarynka.

- Nie Ross, nie o tym. – przerwała mi

- To niby o czym? Że jest w ciąży i nie wie czy ze mną czy z Lukiem? Skoro jest taka nie pewna to niech usunie!

- Ross, z Tobą nie da się rozmawiać! Jak Laura przyjdzie to Ci powie!

Wyszła… Ja ze złością walnąłem się na łóżko. O czym powinienem wiedzieć? No o czym? Pytałem  się w myślach.

- Ross, jak się czujesz? – usłyszałem głos mamy.

- Nie najlepiej… - mruknąłem.

- A co jest? Ręka boli? – pytała z troską.

- Nie, ręka nie boli… Zastanawiam się co chciała mi powiedzieć Van. Dlaczego jej nie dałem powiedzieć… - płakałem.

- Ja wiem co chciała Ci powiedzieć Van.

- Co? – spytałem i obtarłem łzy z policzka.

- Chodzi o Laurę. Nie wiem czy ona Cię jeszcze obchodzi…

- Obchodzi. Mamo, mów. Proszę.

- Laura jest w ciąży.

- Na pewno z Lukiem i pewnie mam dać jej spokój. Niby oni nie są razem, ale jednak ona go nadal kocha… - znów płakałem.

- Nie Ross. Ona jest w ciąży z Tobą.

- Ze mną?

- Tak Rossy. Z Tobą. Van mi opowiadała, że Laura i Luke nigdy ze sobą nie spali. To dziecko jest twoje.

Gdy to usłyszałem poderwałem się z łóżka. Ruszyłem do sklepu i kupiłem tyle czekoladek i kwiatów ile zmieści się w pokoju Laury. Do jednego z pudełek, włożyłem pierścionek zaręczynowy. Przewiązałem ten kartonik wstążką. Pan Damiano pomógł mi z tym giga prezentem. Ciekawe co Laura powie na to jak tylko się obudzi. Niestety nie mogłem zostać przy niej, bo musiałem pomóc rodzinie w przygotowaniach do Świąt Bożego Narodzenia. Będziemy stroić choinkę, piec ciasteczka… Będzie ekstra!

------------------------------

Hejka.

Dziś rozdział trochę krótszy. Powoli zbliżamy się do końca. Zostało tylko 6 rozdziałów i epilog.

Ale nie ma się co martwić. Historię na nowego bloga już prawie napisałam, więc wystartuje niebawem po zakończeniu tego bloga.

Do napisania <3

LBA

Ja i Rikeroholic ponownie zostałyśmy nominowane do LBA. Tym razem od wspaniałej Weris Lynch.

Rikeroholic została nominowana przez nią również na Let's Not Be Alone. Z racji, że pytania są takie same, odpowie na nie u siebie.

Oto pytania od niej:

1. Ulubione rzeczy typu film, książka, kolor, żarełko, muzyka...

Film i książka: "Gwiazd Naszych Wina". "Zostań jeśli kochasz" też było fajne jako film, ale książka i tak lepsza.

Kolor: żółty i różowy

Żarełko: pizza mojej mamy ;)

Muzyka: wszystkie piosenki R5, Rossa Lyncha, Carly Rae Jepsen i Laury Marano

2. Czego się boisz?

Tramwajów ;) Tylko wozów starego typu ( nr 225, 226, 227). A to wszystko, że kilka lat temu widziałam jak jeden z nich się palił...

3. Jakie masz marzenie?

Poznać R5 <3

4. Czy jest ktoś, kto umie rozśmieszyć Cię do łez? (tak dokładnie pytanie z aska xD)

Chyba nie...

5. Opisz swojego idola w 5 słowach...

Mój idol to Ross Lynch, który jest słodki, sexy, uroczy, troskliwy i utalentowany.

6. Opisz siebie w 5 słowach...

Mądra, ambitna, utalentowana (nie tak bardzo jak Ross), nieśmiała i lubiąca dobrze zjeść ;)

7. Opisz kogoś kogo nie lubisz w 5 słowach xD (chodzi o jakąś gwiazdę)

Najbardziej nie lubię Harrego Style'a, bo stwarza wrażenie zbyt pewnego siebie, nie jest wierny w uczuciach (istne przeciwieństwo Rossa).

8. Co robisz w wolnym czasie?

Śpiewam, rysuję, piszę opowiadania i marzę o Rossie ;)

9. Czego według ciebie nie powinna robić znana osoba?

Brać narkotyków, palić i pić zbyt dużo alkoholu, gdyż w ten sposób daje zły przykład fanom.

10. Czemu postanowiłaś założyć bloga?

Bo Ty mnie namawiałaś, po tym jak przeczytałaś jedno z moich opowiadań (pierwszą część R5 - story).

11. Ulubiona piosenka.

Lubię wiele utworów, ale te cztery są mi najbliższe:

"If I Can't Be With You"

"Heart Made Up On You"

"Let's Not Be Alone"

"Love Me Like That"

Tym razem nikogo nie nominuję.

Do napisania :*

29. „Luke vs Ross” cz.2

„Laura”

Jesteśmy z Lukiem parą od kilku tygodni. Jest cudownie, ale wszystko co piękne kiedyś się kończy. Niedawno dowiedziałam się, że jestem w ciąży, 8 tydzień, z Rossem. Postanowiłam do niego wrócić. Jeszcze dziś powiem Lukowi, że to koniec, a potem pogadam z Rossem.

„Luke”

Pewnego dnia przyszła do mnie Laura i powiedziała, że musimy poważnie porozmawiać. Chce wrócić do tego Lyncha, bo będą mieli dziecko. Ten blondas najpierw zabrał mi fanów, a teraz dziewczynę, ale ja mu jeszcze pokażę co to jest zadzierać z Hemmingsem.

„Ross”

Wychodziłem z toalety w akademiku kiedy nagle zaskoczył mnie Luke.

- Ty odbijaczu cudzych dziewczyn! Dzieciorobie! - wykrzyczał i uderzył mnie z pięści w twarz. Nie wiedziałem o co mu chodzi, ale nie pozostałem dłużny i chwyciłem go za szmaty. Po chwili turlaliśmy się po ziemi okładając pięściami.

- Au! - krzyknął Luke i zakrył usta, a ja zauważyłem, że wyrwałem mu kolczyk z dolnej wargi. Niespodzianie on mnie kopnął w brzuch, aż osunąłem się pod ścianę. Wtedy przyszli jego kumple.

- Patrzcie co ten Śmieciarz mi zrobił! - Hemmings pokazał rozciętą wargę. Jeden z kolegów dał mu nożyczki - A masz! - wydarł się i wbił mi je w rękę. Wtedy pojawił się pan z ochrony i zabrał nas oboje na pogotowie. Z Izby przyjęć trafiliśmy z Lukiem na tę samą salę.

- Zadowolony jesteś?! Przez Ciebie Laura mnie zostawiła!- wydarł się na mnie, zeskoczył ze swojego łóżka i zaczął dusić mnie poduszką. Miałem niesprawną rękę więc nie broniłem się. Na szczęście weszła pielęgniarka i odciągnęła go ode mnie. - Czeka Cię koszmarny czas - dokończył tylko i wrócił na łóżko.

Czas w szpitalu ciągnął się w nieskończoność, bo Luke nieustannie się nade mną pastwił. Zjadał moje posiłki, kuł mnie igłami i obrażał. Na moje szczęście po tygodniu wyszedł. Kumpel powiedział mi, że za pobicie mnie wywalili Hemmingsa ze szkoły. Przynajmniej spokój będzie. Laura nie odwiedziła, żadnego z nas. Ciekawe co u niej. Nie jest już z Lukiem to może mam szansę... Już jutro wychodzę ze szpitala i wracam do domu na święta.

Z dworca odebrało mnie moje rodzeństwo.

- Nie przemęczaj ręki - powiedział Rik i wziął mój bagaż. Weszliśmy do domu, a tam czekała Vanka Marano...

- Ross, jest coś o czym powinieneś wiedzieć...

--------------------
Ross - 1 : Luke - 0
A może myślicie inaczej?
Trochę się namieszało...
Jest to ostatni rozdział pisany przeze mnie na tym blogu. Zostają tylko rozdziały Wiki R5er.
Pozdrawiam serdecznie i do napisania!
~ Rikeroholic